محمد باقر نجفی اصفهانی، مشهور به آقانجفی، از فقیهان و مجتهدان برجستهٔ سدهٔ سیزدهم هجری بود که در اصفهان مرجعیت دینی و قضایی داشت. او نزد استادانی چون صاحب جواهر و شیخ مرتضی انصاری تحصیل کرد، حلقهٔ درس خود را در مسجد شاه اصفهان برپا نمود و به اهتمام به امر به معروف و نهی از منکر شهرت داشت. از آثار او لبّالفقه و لبّالاصول است؛ وی در اواخر عمر به نجف مهاجرت کرد.