شیخ محمدتقی رازی اصفهانی، فقیه و اصولی برجسته و سرسلسلهٔ خاندان نجفی اصفهانی بود. او در مسجد امام اصفهان حلقهٔ درسی با حدود سیصد تا چهارصد شاگرد داشت که از میان آنان عالمانی چون میرزای شیرازی برخاستند. مهمترین اثر او «هدایة المسترشدین» شرحی جامع بر اصول فقه است که به مرجعی معتبر برای فقیهان پس از او بدل شد.