
"توفیق و مدد الهی، آمیختگی این فضیلتهای بزرگ را با رتبهی والای جهاد فی سبیلالله رقم زد.درهنگامیکه حوزهیکهن نجف در بوتهی آزمایش مواجهه با امواج بیداری اسلامی و انقلابی قرار گرفت، این شخصیت بیدار و آگاه قدم درراه مجاهدتی عامی و سیاسی نهاد و درخشش معنوی خود را مضاعف ساخت،بینش عمیق او نیاززمانرا حسکردو درراهیکه اجدادطاهرینش به رویپیروانو جانشینان خودگشودهبودند،گَامی استوار نهادو چهزودیاداش این فداکاری عظیم، یعنی محنت و سپس شهادت در راه خدا را دریافتکرد. شهید آیتالله صدر برای طلاب و فضلای جوان بیشک یک اسوه و نمونه است. درس انسانپروری او با شهادت جانگدازش خاتمه نیافته است. آثار عامی و شیوهتحقیق او اکنونپیشرویفضلایجوانحوزههایعامیهقرار دارد و انگشت اشارهی او، آنان را به راه عظمت و مجد علمی، همراه با روشنبینی و جهاننگریهدایت میکند. حوزههای علمیه امروز نیز محتاج شهید صدر و هر عنصر باهتت و پرتوانی هستند،که راه علمی و اسلامشناسی و جهاننگری او را دنبالکند. صلواتو درودیازاعماق جانبرآنروحمطهّرو خواهرشهیدهیمظلومهاش بنتالهدی میفرستم و رحمتو علو درجات برای آنان و توفیق رشدو تر بیتِ فضلای جوان حوزهها بدانسان را از خداوند متعال مسألت میکنم . [^1]: وقتی که مزدوران بعثی، از منصرفکردن آیت الله صدر و خواهرش در ادامه راهشان و حمایت از امام خمینی و انقلاب اسلامی مأیوس شدند، آن دو شیعهی پاک نژاد مظلوم را در روز سه شنبه ۱۹ فروردین ۱۳۵۹ زیر شکنجه به شهادت رساندند."
"من سال ۱۳۳۶به عراق رفتم و آقای سیّد محمدباقر صدر را آنجا دیدم .ایشان خیلی جوان بود؛ حدود بیستوپنج سالش بود. ایشان همان وقت هم معروف به فضل بود. آن موقع من جوانتر از ایشان بودم؛ حدود هجده سال داشتم. ..اول انقلاب وقتی خبر شهادت آیتالله صدر به ما رسید، ضربهی بسیار سنگینی بود. ایشان برای نظام اسلامی و جامعهی اسلامی واقعاً عمود فکری بودند.ازقبلاز انقلاب، ما ازکتابها و فعالیتهایبسیار باارزشیکه ایشان داشتند، مطّلع بودیم . بعد هم که انقلاب پیروز شد، ایشان پیامهای بسیار خوبی دادند.به آقایصدر خیلی امیدبود.خدا لعنتکندصدام را.الحمدلله ریشهی اینها کنده شد. مرحوم آقای صدر به معنای واقعی کلمه یک نابغه بود. ما در زمینهی مسائل فکریو اسلامیو در زمینهیفقهو اصول و بقیهی چیزها آدمهایپیشرفتهزیاد داریم؛ منتها نابغه خیلی نادر است. ایشان جزو نادرهاییبودکه حقیقتا نابغه بود. ذهن و فکر ایشان فراتر از کارهایی که دیگران میکنند، حرکت میکرد. ایشان بحمدالله شاگردهای خوبی هم تر بیتکرده بود. درمیانچهرههایبرجستهیحوزههایعلمیهدردهههایاخیرمرحوم آیتالله شهید سیّد محد باقر صدر یکی از ممتازترین و شگفتانگیزترین آنهاست. هر مجمع علمی حق داردکهبهفرآوردهی انسانیبزرگی چون این عالم بزرگوار به خودببالد.اوبیشکیکنابغهویک ستارهی درخشانبود.از جنبهیعلمی، جامعیت و تحقیق و نوآوری و شجاعت عامی را یکجا دارا بود. در اصول، در فقه،درفلسفهو درهرآنچهبهایندانشها ارتباط مییابددرزمرهیبنیانگذاران و صاحبان مکتب محسوب میشد. استعداد خارقالعاده و پشتکار کمنظیر او از وی عامل ذوفنون و ژرفنگری، پدید آورده بودکه دیدنافذو ذهن جستجوگرش در آفاق علوم متداول حوزهها محشور نمانده و هرآنچه را که برای یک مرجع بزرگ دینی در دنیای متنوع امروزسزاوار استبهحیطهیتحقیقو مطالعهکشیدهبودو سخنینوو فکری، بکر و اثری ماندگار در آن میآفرید. بیشک اگر این جوهرهی علم و تحقیق و این ذخیرهیتمامنشدنی انسانی، با دست پلید جنایتکاران از حوزه علمیه ربوده نمیشد، جامعهیشیعی و اسلامی میتوانست در آیندهی نزدیکی شاهد اوج دیگری در قلمرو مرجعیت و ریاست علمی و دینی باشد. [^1]: مواضع و پیامهای شهید صدر در مورد امام خمینی و انقلاب: «ذوبوا فی الامام الخمینی کما ذاب هو فی الاسلام» - در امام خمینی ذوب شوید همانگونه که او در اسلام ذوب شده است."








