گویا قلم تقدیر بر تشنگی ساکنین این ارض اقدس جاری گشته و مشیت ازلی تعلق گرفته بر این که فقرا و ضعفا و ارامل [۱] و ایتام اهل نجف در این جزءِ زمان بر آب شیرین حسرت برده، علاوه بر بی‌خوراکی، به درد عطش هم مبتلا بشوند. اگر که بی‌ترتیبی دنیا صورت گرفته و پریشانی‌های عالم به سامان برسد، ابداً آب نجف درست نخواهد شد. نه تنقیه نهر [۲] ثمری دارد و نه زحمات دیگر فایده خواهد بخشید. خدا نخواسته است که مردم در این نزدیکی آب فرات به آب شیرین، سیر بشوند. این هم مثل یکی از هزاران خرابی‌های ایران با مقدمات حالیه ابداً صورت نخواهد پذیرفت، همتی‌خواهد یک مختصر شرکتی تشکیل کرده، یک دستگاه تصفیه آب بیاورند که هم منفعت فوق‌العاده بردارند و هم اسباب آسودگی مردم فراهم بیاید. آن همت را که هم خداوند نداده است! **پاورقی‌ها:** [۱] مردمان بی‌چیز و بی‌کس [۲] لایروبی