مشهور میان علما آن است که آنچه پادشاهان و حکام به علت خراج از رعایا می‌گیرند، از ایشان می‌توان خرید و قبول کرد، و جایزه‌ها و بخشش‌های ایشان را قبول می‌توان کرد، بعد از آن که ایشان از رعایا گرفته باشند. **پاورقی‌ها:** [۱] ابوالفضل سلطان محمدی، «علامه مجلسی»، در: اندیشه سیاسی متفکران مسلمان (ج ۷)، ص ۲۸؛ به نقل از: محمدباقر مجلسی، حق الیقین، تهران، انتشارات رشیدی، چاپ دوم ۱۳۶۳، ص ۴۲۶.