در این اوقات که اقدامات کافیه و اهتمامات وافیه علما و عظمای اصفهان در تشویق ارباب صنایع و ترویج ملبوس و مایحتاج که به نسبت مسلمین به عمل می‌آیدکه فی‌الواقع خدمتی است به ملت و اهل آن و تقویتی است از دولت و اتباع آن، فوق‌العاده مشعوف و مسرورگردید و حمد و شکر نمود. امیدوارم قِشمی شود که اهل ایران به هیچ وجه من‌الوجوه محتاج به آوردن و طلبیدن اجناس خارجه نشوند؛ بلکه این مأکول و ملبوس[۱] پاک طاهر، سبب اجابت دَعَوات[۲] و عوارف و قبولی طاعات شود. لامحاله[۳] اثر قهری دارد. خود احقر هم قاصد و عازمم[۴] حتی‌المقدور به غیر از اجناس معمولی ایران استعمال ننمایم. مترقِّب[۵] انتشار هرگونه مصنوعات در بلاد داخله و خارجه. در مظان اجابت، التماس دعا دارد. زیاده زحمت ندارد. الاحقر: نجل المرحوم الحاج میرزا خلیل عُفِیَ عنهما **پاورقی‌ها:** [۱] مأکول و ملبوس: خوردنی و پوشیدنی [۲] دعاها [۳] بدون شک [۴] قاصد و عازم: قصدکننده و مصمم [۵] چشم‌انتظار