بنده گمان می‌کنم تمام علمای دنیا که از مناهب و تدیّن اهالی کره‌آزمین‌اً اطلاع دارند می‌دانند دو چیز در ملت اسلام است که در سایر ادیان ملل دنیا نیست: یکی اینکه دین پاک اسلام همان طور که اخلاق و عادات مردم را تهذیب نموده اغلب بلکه همۀ امور سیاسیه را نیز متکفل بوده، یعنی سیاست جزء دیانت اسلام است. دوم اینکه هیچیک از ملل عالم به قدر مسلمین، التزام به جزئیات و لوازم دین خود ندارند و ملت اسلام بیشتر از تمام ملل در حفظ جزئیات دین ثبات و جذّ دارند. و این ثروت که امروزه حیات ما مربوط و مربوط به اصلاح مالیه است اگر مسامحه در این باب بشود به کلی حیات سیاسی و مملكت دچار مشكلات خواهد شد. پس امر، مابین حیات و ممات دایر است، در این صورت دولتین هم‌جوار به اقتضای خیرخواهی که درباره نوع بشر دارند در این موقع که ما ملت ایران، اول قدم به جاده ترقی و تمدن می‌گذاریم کمال مساعدت را باید با ماها بنمایند و اگر از آنها در این مورد مساعدتی نشود معلوم می‌شود مانع از ترقی ما بوده حیات ملی ما را نمی‌خواهند. در این صورت بنده که یکی از روحانیین این مملكت هستم گمان می‌کنم تمام اهالی از استعمال این جنسی که خارج از ماکل و مشرب بوده است به اقتضای دیانت ممنوع شوند و کلیه روحانیین در این باب یا بنده هم‌عقیده باشند.