محمدجواد صافی گلپایگانی (۱۲۸۷–۱۳۷۸ق) از عالمان، شاعران و فعالان اجتماعی شیعه در گلپایگان بود که آثاری در فقه، کلام و اخلاق از خود برجای گذاشت. مهمترین اثر او کتاب دوجلدی «مصباح الفلاح و مفتاح النجاح» است که آیات، روایات و ادب فارسی را در موضوعات اخلاقی و دینی گرد آورده است. وی رضاخان را عامل انگلیس میدانست و در برابر بهائیت و انحرافات دینی در زادگاهش ایستادگی میکرد.