شیخ عبدالرحیم بروجردی (۱۲۲۴–۱۲۷۷ق) فقیه و عالم دینی سدهٔ سیزدهم قمری بود که در دورهٔ قاجار مدتی تولیت آستان قدس رضوی در مشهد را برعهده داشت. او حلقهٔ درسی معتبری در مشهد بنیان نهاد و شاگردانی چون محدث نوری، که همزمان دامادش نیز بود، تربیت کرد. از او کتاب «جوامع الکلام فی شرح قواعد الاحکام» به یادگار مانده است.