متن با خطاب به امین‌السلطان، او را از آزار مسلمانان برحذر می‌دارد و عاقبت ظلم او را ویرانی خانه‌اش به دست شاه پیش‌بینی می‌کند. سپس با اشاره به غیرت ملت، بی‌ثمر بودن وابستگی او به روسیه را مطرح می‌سازد. در ادامه، از او می‌خواهد که سلطنت ایران را به دست کفار ندهد و با کنایه به تلاش‌های او برای ساخت ایوان‌های بلند، بیان می‌کند که این اقدامات بی‌فایده است. در پایان، او را به آلوده کردن بستان ایران متهم می‌کند و هشدار می‌دهد که این «سیه کاسه» در نهایت مهمان را خواهد کشت.