اگر شخص یقین داشته باشد که در صورت پذیرش همکاری دولت جور، قادر به امر به معروف و نهی از منکر است، و بداند که قبول مناصب در دستگاه جائر، متضمن همکاری با او در کارهای حرام نیست، و همچنین در صورتی که مجبور به پذیرش همکاری شود و در صورت عدم پذیرش، خطری او و سایر مؤمنان را تهدید کند، همکاری جایز است و در غیر این موارد حرام است. و در هر صورت همکاری با جائر در قتل و ظلم، به هیچوجه جایز نیست.[۲] **پاورقی‌ها:** [۱] علی بن حسین بن عبدالعالی کرکی، معروف به محقق کرکی و محقق ثانی. [۲] اندیشه سیاسی محقق کرکی، ۱۳۸۰، ص ۱۲۳؛ همو، «محقق کرکی»، در: اندیشه سیاسی متفکران مسلمان (ج ۶)، ۱۳۹۰، ص ۷۱، به نقل از: محققق کرکی، جامع المقاصد (ج 3)، قم، آل‌البیت، ۱۴۰۸ ق، ص ۴۸۹.