اهتمام به امور مؤمنان و مسلمانان و نصیحت به جهت ایشان و رعایت نفع ایشان واجب است، [زیرا که] به اذعان همه اهل عرفان، اهتمام به امور نشأتین مسلمانان و رعایت نفع دنیا و آخرت ایشان، بر هر قادر بر آن - خصوص، پادشاه دین‌پناهِ راعی و حامی اهل ایمان - واجب است.[۲] در احادیث خازنان علم خداوند رحمان نیز اهتمام مذکور و رعایت آن، از ضرورت‌های مسلمانی تلقی شده است؛ چنان که پیغمبر خیرالبشر (ص) در این باره می‌فرمایند: «مردمان، عیال خدا هستند. محبوب‌ترین بنده نزد خدا کسی است که به عیال خدا نفع برساند و اهل خانه‌ای را خوشحال کند.[۳] از پیامبر سؤال شد: محبوب‌ترین شخص نزد خدا کیست؟ فرمود: پرنفع‌ترین مردم برای دیگران، و «هر کس فریاد کمک‌خواهی کسی را بشنود و به کمکش نشتابد، مسلمان نیست.» پس عدم اهتمام به امور مسلمین، خروج از زمره آنان است و «خروج از جمله مسلمانان، خروج از اسلام است.»[۴] **پاورقی‌ها:** [۱] علی خالقی، «کمره‌ای»، در: اندیشه سیاسی متفکران مسلمان (ج ۶)، ص۲۴۳ در: شیخ علینقی کمره‌ای، همم الثواقب، کتابخانه سپهسالار، شماره مسلسل ۱۸۴۵، ص ۲۸۹. [۲] همان، ص ۲۹۰. [۳] علینقی کمره‌ای، مسار الشیعه، قم، کتابخانه عمومی حضرت آیت‌الله العظمی مرعشی نجفی، شماره مسلسل ۵۰۵۹، ص ۷۲. [۴] همان.