از آنجایی‌که خادمان شریعت مطهره و داعیان بقای دولت قاهره، بالقطع و الیقین می‌دانستیم که به جهت اختلال و اغتشاشات جاریه در امور مملکت از تجاوزات و تعدیات اولیاء امور و عدم اعتناء در اجراء احکام الهیه و اوامر شرعیه و اشاعه فواحش و منهیات[۱] و ارتکاب محذورات دینیه، در خاطر خطیر همایونی مکنون و مَرکوز۳ است‌که تأسیس مجمع و «مجلس عدالت» فرمایید که مظهر عدالت و مظهر رأفت پادشاهی نسبت به مملکت و رعیت و مورِث۴ رفع اختلال و قلع ماده فساد در کلیه امور دولت و ملت باشد، این است که از طرف دعاگویان نیز دو سال است استدعاء ابراز و اجراء این نیت مقدس از ساحت عتبه سلطانیه شده و خاطر مقدس ملوکانه هم به صرافت طبع و اقتضای میل مبارک صلاح حال مملکت را منظور و امر به تشکیل آن فرمودید، لکن تسلیات و ترتیبات خارجیه، این استدعا را طوری جلوه داده و عرایض را طوری القاء و اظهار نموده که ترتیب این امر مقدس تاکنون معوق و معطل مانده [است]. در این موقع که رأفت شامله ملوکانه و مراحم کامله خسروانه نسبت به عامه رعایا در مقام بروز و شمول است، لازم دانستیم که این مقصد مهم اسلامی را که موجب اعلاء کلمه حقه و مزید قوّت سلطنت اسلامیه و حفظ مملکت و رفع ایادی و نفوذ و منع تصرفات خارجیه است، در عالم دولت‌خواهی و ملت‌دوستی و اسلام‌پرستی در این ورقه به عرض سُدّه سَنیه ملوکانه۵ رسانیده، حسب‌التکلیف والوظیفه قبول و اجراء مستدعیات بی‌غرضانه خود را از حضور اقدس همایونی استدعا نماییم. استدعای دولت خواهانه جماعت دعاگویان و قاطبه علماء اعلام و رعایای پادشاه اسلام این است که امر و اجازه سنیه ملوکانه صادر شود به تشکیل و تأسیس مجلس که اعضای آن مرکب باشد ازجمعی از وزراء و امناء بزرگ دولت که در امور مملکت، باربط ۶ و از اغراض نفسانی بری[۷] باشند و جمعی از تجار محترم که در صناعت و تجارت، با اطلاع و از مصالح امور دولت و ملت مستحضر و برای مشاورت صالح باشند و چند نفر از منتخبین، از علماء عاملین که بی‌غرض و با بصیرت باشند و جمعی از عقلاء و فضلاء و اشراف و اهل بصیرت و اطلاع. و این «مجلس عدالت مظفریه» که مرکب از امناء پادشاه است، در تحت نظارت و ریاست و فرمان‌فرمایی شخص شخیص پادشاه اسلام که پدر رئوف و خیرخواه است، حاکم و ناظر بر تمام ادارات دولتی و مراتب انتظام و اصلاح امور مملکتی، از تعیین حدود و وظایف و تشخیص دستور و تکالیف تمام دوائر مملکت و اصلاح نواقص امور داخله و خارجه و مالیه و بلدیه[۱] و تعیین حدود و احکام اولیاء امور و ترتیب سایر شعب امور مُلکیه و مَهامّ خَلقیه و منع ارتکاب منهیات و منکرات الهیه و امر به معروف و واجبات شرعیّه و ترتیب مقاولات و مقابلات و معاملات داخله با خارجه به میزان احکام شرعیه و تحریر فصول و ابواب و ترتیب کتابچه و اوراق آنها و به وسیله نظارت و اهتمام و مراقبت این مجلس مظفریه، تمام حدود و حقوق و تکالیف عموم طبقات رعیت معین و محفوظ، احقاق حقوق مَلهوفین3 و مجازات ظالمین و اصلاح امور مسلمین بر طبق قانون مقدس و احکام متقن شرع مُطاع که قانون رسمی و سلطنتی مملکت است، معلوم و مُجری شود.[۴] تمام افراد رعیت دانسته و می‌دانند که مکنونات و ارادات صمیمه و مقاصد و نیات مقدسه و توجهات خاطر معدلت مظاهر ملوکانه، سال‌های دراز است معطوف بر ترتیب این امر مشروع اسلامی بوده، چنانچه فرمایشات و اوامر ملوکانه و نطق‌های خسروانه در مواقع رسمیه و غیر رسمیه شاهد این مدعاست. حالا هم دعاگویان به متابعت و موافقت نیت مقدسه ملوکانه، تشکیل این مجلس را عاجلاً در روز معین استدعا می‌کنیم که ان شاءالله تعالی به حسن نیت پادشاه اسلام‌پناه، این مجلس که مُظهِر۵ و مَظهَر عدالت شاهانه است، نظارت بر امور مملکت و اِعمال مساوات بین طبقات رعیت در اجراء احکام مقدس اسلام، اصلاح نواقص حالیه [و] رفع اختلافات جباریه را نموده، باعث مزید قوّت و شوکت دولت و ملت و آبادی و اصلاح و حفظ حدود و ثغور مملکت و استحکام و دوام سلطنت اسلامیه‌گردد و امیدواریم که محض مزید امیدواری عامه رَعایا تشکرات خالصانه دولتخواهی خود را پس از زیارت فرمان مبارک به حکم رسمی دولتی و تشکیل مجلس و مجمع مظفری و تعیین اعضاء و تحریرکتابچه و نظامنامه داخله۷ آن شروع و به ترتیب این مشروع مقدس، در تحت قبه مطهره حضرت فاطمه معصومه سلام‌الله علیها به عرض حضور شاهنشاهی رسانیده و به عموم رعایای پادشاه اطلاع نمائیم و برحسب استظهارات رأفت‌آمیز پادشاهی، معاودت[۱] به دارالخلافه۲ نموده، تمام همم۳ و اوقات و جدّ و جهد خود را صرف تدارک و جبران تعطیلات و توقیفات۴ وارده که در این مدت، از روی اضطرار و ناچاری از رعایای مطیع پادشاه ناشی و صادر شده نموده، باکمال امیدواری و اطمینان به معاضدت و معاونت عموم ملت و رعیت از این توجهات خاصه پادشاهی به تقویت دولت و ملت و دعاگویی ذات اقدس پادشاه اسلام اشتغال ورزیم. **پاورقی‌ها:** [۱] اشاعه فواحش و منهیات: گسترش زشت کاری‌ها و امور ناروا [۲] ارتکاب محذورات دینیه: انجام امور منافی دین [۳] مکنون و مرکوز: مُسجَّل، تثبیت شده [۴] باعث، سبب [۵] باربط: آگاه [۶] مبرّا، برکنار [۷] مالیه و بلدیه: دارایی و شهرداری [۸] امور ملکیه و مهام خلقیه: کارهای مهم مربوط به کشور و مردم [۹] ستمدیدگان [۱۰] مجری شود: اجرا شود [۱۱] اظهارکننده [۱۲] جمع رعبت: مردمان [۱۳] نظامنامه داخله: آیین‌نامه داخلی [۱۴] پشتگرمی‌ها [۱۵] بازگشت [۱۶] پایتخت. منظور تهران است. [۱۷] جمع همت: تلاش‌ها [۱۸] در اصل: توفیقات