این نامه با اشاره به دستخط پیشین شاه مبنی بر حمایت از مشروطیت و تأکید بر نقش آن در آسایش و ترقی کشور آغاز می‌شود. سپس به تلاش‌های ملت برای حفظ مشروطه و تحمل سختی‌ها اشاره می‌کند. در ادامه، با ابراز نگرانی از دستخط تلگرافی اخیر و اخبار نگران‌کننده از مرکز، این اقدامات را ناشی از دسیسه‌های مغرضین دانسته و هشدار می‌دهد که این رویکرد می‌تواند به نقض عهد شاه و انقراض دولت منجر شود. در پایان، از شاه می‌خواهد که در صورت نارضایتی از برخی حرکات، به دارالشورای کبری و عدلیه رجوع کند و از ایجاد تشتت و هیجان در میان ملت پرهیز نماید.