کنشگران / عالمان دینی
خلاصه
این نامه با ابراز خرسندی از بیاثر ماندن مخالفتهای شخصی (اشاره به حاج شیخ فضلالله نوری) آغاز میشود و به آیه قرآنی «وَ مَن لَم یَجعَل اللهُ لَهُ نوراً فَما لَهُ مِن نُورِ» استناد میکند. در ادامه، نویسندگان خود را منتظر اوامر مجلس مقدس معرفی کرده و خواستار مجازات مخالفان بر اساس آیه شریفه «اِنَّما جَزاءُ الَّذینَ یُحارِبونَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ...» میشوند.
متن کامل گزارش
حضور مجلس و حجج اسلام دامت برکاتهم. در فقره ظهور مخالفت شخصی[۱] بحمدالله تاکنون خیالات ایشان اثری نداشته است. اینک هم نهایت شعف را حاصل نموده که عامّه ناس[۲] از خیالات ایشان مسبوق شدند. وَ مَن لَم یَجعَل اللهُ لَهُ نوراً فَما لَهُ مِن نُورِ[۳].
اعضای انجمن علمیه استراباد و سایرین مترصّد صدور اوامر مطاعه مجلس مقدس هستیم. اشخاصی که اظهار مخالفت کرده، امیدواریم در ظلّ مراحم حضرت حجت به مصداق آیه شریفه اِنَّما جَزاءُ الَّذینَ یُحارِبونَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ و یَسعَونَ فِی الاَرضِ فَساداً اَنْ یُقتّلوا اَوْ یُصَلَّبوا اَو تُقَطَعَ اَیدیهِمْ وَ اَرجُلُهُم مِّنْ خِلافٍ أَو یُنفَوا مِنَ الاَرضِ[۴] مجازات بکنید.
امضای هشت نفر از علماء مجتهدین
**پاورقیها:**
[۱] منظور از مخالفت شخصی، انتقادات حاج شیخ فضلالله نوری و برخی دیگر از علمای همفکر او به برخی اصول متمم قانون اساسی است که به نظر نگارندگان، غرض شخصی بوده است.
[۲] عامّه ناس: عموم مردم
[۳] نور، ۴۰: آنکه خدا راهش را به هیچ نوری روشن نکرده باشد، هیچ نوری فرا راه خویش نیابد.
[۴] مائده، ۳۳: جزای کسانی که با خدا و پیامبرش جنگ میکنند و در زمین به فساد میکوشند، آن است که کشته شوند یا بر دار آویخته گردند یا دستها و پاهایشان یکی از چپ و یکی از راست بریده شود یا نفی بلد شوند.
اطلاعات تکمیلی
زمان وقوع: 1286
برهه تاریخی: نهضت مشروطه
زبان اصلی: فارسی
نوع کنش: نامه سرگشاده
قالب کنش: نامه
کنشگران و ذینفعان
مخاطب کنش: مجلس شورای ملی، علما و مراجع
حاکم زمان: محمدعلی شاه قاجار